هواپیماهای جاسوسی در حال حاضر چه ماموریتی دارند؟ آیا پرواز در ارتفاع بالا خطرناک است؟
هواپیماهای جاسوسی در حال حاضر چه ماموریتی دارند؟ آیا پرواز در ارتفاع بالا خطرناک است؟

هواپیماهای جاسوسی در حال حاضر چه ماموریتی دارند؟ آیا پرواز در ارتفاع بالا خطرناک است؟، هواپیمای U2 نخستین پرواز خود را در سال ۱۹۵۵ انجام داد و هنوز فعال است، آیا اکنون ماموریتی متفاوت از دوران جنگ سرد برای آن در نظر گرفته شده است؟ واقعیت این است که نوع ماموریت این هواپیما در طول این ۶۰ سال تغییر زیادی نکرده، ولی خود هواپیما تغییرات چشمگیری داشته است. آن‌هایی که اکنون پرواز می‌کنند عمدتا در دهه‌ی ۱۹۸۰ ساخته شدند. در دهه‌ی ۱۹۹۰ آپگریدهای زیادی بر روی آن‌ها انجام شد. از موتورهای جدید گرفته تا الکترونیک و اویونیک (Avionics) مدرن و حسگرهای پیشرفته. ما اکنون در این هواپیما می‌توانیم با ماهواره‌ها، دیگر هواپیماها و پایگاه‌های زمینی یک شبکه‌ی ارتباطی درست کنیم. هواپیماهای U2 کنونی کاملا متعلق به قرن ۲۱ هستند.

ماموریت کنونی این هواپیماها چیست؟

این هواپیما برای ماموریت‌های شناسایی تاکتیکی و استراتژیک استفاده می‌شود. با آن‌ها در طول نوار مرزی کشوری مثل کره‌ی شمالی پرواز می‌کنیم. در این پرواز عکس‌هایی می‌گیریم یا سیگنال‌هایی را دریافت می‌کنیم تا از اوضاع و تحرکات مختلف آن کشور باخبر شویم. بعلاوه از این هواپیما برای پرواز بر روی میادین جنگ هم استفاده می‌کنیم. بدین ترتیب می‌توانیم تصاویری با جزییات فراوان از یک جنگ زمینی زنده داشته باشیم، در ارتباط با مراکز زمینی آن‌ها را از آخرین تحرکات دشمن آگاه کنیم و در کل وضعیت تاکتیکی جنگ را به اطلاع آن‌ها برسانیم.

گاهی اوقات از ارتفاع ۲۱ کیلومتری،‌ به عنوان مرز فضا نیز یاد می‌شود. آیا پرواز در آن ارتفاع خطرناک است؟

ما در آسمان مرزی داریم به نام «مرز آرمسترانگ» (Armstrong’s Line)، این مرز در فاصله‌ی ۱۵ کیلومتری از سطح زمین قرار گرفته است. اگر بالاتر از این ارتفاع باشید و اتفاقی بیفتد که فشار داخل کابین را از دست بدهید، بر اثر فشار کم هوا، خون شما به معنی واقعی کلمه به جوش می‌آید و جان خود را از دست می‌دهید. بنابراین ما درست مثل فضانوردان لباس‌های تحت فشار می‌پوشیم تا حتی اگر فشار هوای داخل کابین کم شد، مشکلی برای ما پیش نیاید. با این حال همین کابین تحت فشار نیز نمی‌تواند شرایطی مثل نشستن در ارتفاع سطح دریا را بوجود بیاورد. فشار داخل کابین معادل فشار هوای ۹ کیلومتری سطح زمین است. مثل این است که برای ساعت‌ها بالای قله‌ی اورست بنشینید. با اینکه خلبان‌های U2 لباس تحت فشار می‌پوشند و اکسیژن کافی دریافت می‌کنند، ولی قرار داشتن در کابینی که فشاری به کمی قله‌ی اورست دارد واقعا خسته کننده است.

قرار گرفتن در آن ارتفاع چه حسی به شما می‌دهد؟ به خصوص اینکه می‌دانید بالاتر از هر انسان دیگری در زمین هستید.

احساس شگفت‌انگیزی است. آخرین پرواز طولانی که با U2 داشتم، سفر از «پایگاه نیروی هوایی بیل» (Beale Airforce Base) کالیفرنیا تا انگلستان بود. این پرواز ۱۲ ساعت طول کشید. از فراز اقیانوس، کانادا، گرینلند و ایسلند گذشتم. آن ۱۲ ساعت برای من واقعا جالب بود. دور از هر انسانی بر روی زمین بودم. شاید چیزی شبیه به احساسی که فضانوردان در ایستگاه فضایی بین‌المللی دارند. فرایند کم کردن ارتفاع و فرود حدود ۱ ساعت طول می‌کشد، باید حواستان جمع باشد چرا که فشار فیزیکی زیادی به بدن انسان وارد می‌کند.

چطور می‌توانید تنهایی برای ۱۲ ساعت در آن کابین تنگ و کوچک هشیار باشید؟

در بیشتر طول پرواز، هواپیما بر روی حالت خلبان خودکار قرار دارد. این خیلی خوب است چرا که در آن ارتفاع، فاصله‌ی بین بیشترین و کمترین سرعتی که هواپیما می‌تواند پرواز کند بسیار کم و در حدود ۱۸ کیلومتر بر ساعت است. یعنی اینکه اگر سرعت اندکی بیشتر شود بدنه‌ی هواپیما از هم می‌پاشد و اکر اندکی کمتر شود، هواپیما دچار واماندگی می‌شود و سقوط می‌کند. به طور کلی به دلیل فشار هوای خیلی کم، کنترل هواپیما در آن ارتفاع کار خیلی سختی است. مثل این است که بخواهید یک مداد را بر روی نوک انگشت خود نگه دارید. برای اینکه کنترل هواپیما را کاملا در دست بگیرید باید ارتفاع کم کنید. ما از طریق لوله‌هایی که در کلاه خلبانی وجود دارد می‌توانیم بخوریم و بنوشیم و حتی می‌توانیم در آن‌جا به موسیقی گوش دهیم. بدین ترتیب هم وقت می‌گذرد و هم می‌توانیم کاملا هشیار بمانیم. در ضمن در طول پرواز همیشه کارهایی از جمله ثبت داده‌های دستگاه‌های مختلف را داریم و بنابراین وقتمان پر است.